Bu sezon dikkatimi en çok tek kişilik oyunlar çekiyor. Tüm zamanların en başarılı oyuncularının ve elbette büyük ustaların tek kişilik performansları nefes kesici. Hal böyle olunca biz tiyatroseverler de iyi bir oyun ve muhteşem oyunculukla unutulmaz bir deneyim yaşıyoruz. Bu deneyimi yaşatanların başında da Emre Kınay ve 1000 Nihayet Bitti oyunu geliyor.

12510461_1033694886688901_8634176559741209287_n

Emre KınayDuru Tiyatro‘da geçen sezonun sonunda sahnelemeye başladığı 1000 Nihayet Bitti’yi bu sezon da tiyatroseverlerle buluşturmaya devam ediyor. Başarılı (?) bir gazetecinin ilginç hikayesini harika oyunculuğuyla harmanlıyor ve oyun, sezonun en çok konuşulan ve önerilen oyunlarından biri oluyor. Avusturyalı yazar Peter Turrini’nin kaleme aldığı bu oyun tıpkı diğer oyunları gibi toplumsal eleştiri üzerine kurulu. Karşımızda uyumlu bir fani olmaya çalışan, bunun için başta kendi çocukluğunu ve gençliğini, sonra ailesini ve tüm değerlerini feda eden bir gazeteci var. Ve öyle bir noktaya gelir ki, yaşamı da dahil olmak üzere geriye kaybedecek hiçbir şeyi kalmaz.

12496445_1033694836688906_7289251363626793668_o

Sahne açılır ve kahramanımız sahneyi bantlamaya başlar. Sadece sahneyi değil oyunculuğuyla da biz seyircileri görünmez bir bantla koltuklarımıza yapıştırır. Sonra da hemen konuya girer: 1. 2.. 3… 4…. 5….. Bine kadar sayacağım ve beynimi uçuracağım!!! Bizler de kendisiyle piskopatça saymaya başlarız. Bazen sayması hızlanır, bazen yavaşlar. Bazen unutur hatırlatırız, bazen de hangi ara bine bu kadar yaklaştığına şaşırırız. İntihara adım adım yaklaşırken araya reklam misali çocukluktan, gençlikten bir takım anılar alır. Sonra da yaşamının kilit noktası işini anlatmaya başlar. Topluma uyum sağlama çabalarının sonucu “serbest” bir gazeteciliğe nasıl geldiğini açıklar ve yaşadığı kırılmalarla intiharın haklı gerekçelerine ulaşırız. İntihar aleti olarak silahın seçilme nedeni de oyunda gizli. Oyun, başta belirttiği gibi o mutlak sona ulaşır. …997, 998, 999 ve 1000 ve silah patlar.

1382143_1033694830022240_835057186867443206_n

1000 Nihayet Bitti sorar: Topluma uysak da mı yaşasak, uymasak da mı yaşasak? İşte bütün mesele budur. Cevap ne olursa olsun bir bedel ödemek zorundayız. Birçokları gibi kahramanımız da uymayı seçer ancak kendisine yabancılaşır. Kendi trajedisini yazar, kendi sonunu kendisi getirir. Ancak intihar, kendisi için uyuma karşı bir isyandan ziyade kabullenme anlamına gelir. Temada aile, iş, toplum varken ahlak, sevgi, vicdan gibi değerler de bir bir yok olur. Tüm oyun bir intiharı anlatır hem de tek kişi tarafından ancak sanmayın ki, sıkıcı ve kasvetli bir oyun izleyeceksiniz. Mark’ın ağlanacak haline hepimiz güleriz. Komik görünümlü trajik yaşantılar, seyirciyle atışmaları oyunu keyifle izlememizi sağlar. Bir intihar ancak bu kadar eğlenceli anlatılır. Oyunun sahnelenmesi ve her izleyenin ayakta alkışlaması ilk başta yönetmeninin emeğinin sonucu. Emre Kınay ve Başak Akan, yönetmen koltuğuna birlikte oturmuş. Bize uzak bir coğrafyada ama evrensel değerleriyle bizim de yanıbaşımızda yaşanmış sayabileceğimiz bu hikayeyi başarıyla sahneye koymuşlar. Diğer tarafta oyunun tercümesini yapan Ayşegül Hardern de en az yönetmenler kadar alkışı hak ediyor. Oyun çevirilerinde oldukça hassasım ve oyunu gayet rahat anladıysam bunu çevirmenin temiz Türkçeyle bize aktarmasına borçluyum.

12628517_1033694826688907_601338264710826161_o

Emre Kınay’ın ne kadar başarılı bir oyuncu olduğunu ve özellikle tiyatro sahnesinde oyunculuğunu konuşturduğunu biliyoruz, bilmekten öte eminiz. Bu oyunda ise tüm bildiklerimizi temize çektik ve hatta üstüne sağlamasını yapmış olduk. Daha önce başka oyunlarını görmüş ve atölye çalışmalarına da katılmış bir seyirci olarak tek başına sahnede izlemenin keyfi apayrıymış dedim. Sevinç Erbulak’ın da belirttiği gibi “Emre Kınay’ın sahnede olgunluk çağının nerede ve ne zaman başladığını kendisini izleyince anlamış olduk.” Sayarken 900’e geldiğinde keşke şimdi 900’den geriye doğru saysa diye içimizden geçirdik çünkü sadece yüz saniye kalmıştı ve biz kendisini izlemeye doyamamıştık.

524804_1025834650808258_6831315524107006378_n

Oyunun dekoru da en az oyun kadar ilginç ve etkileyici. Hatta ortada bir dekor bile yok. Sadece bantların gerildiği iki metal merdiven, arkada bir pencere, ortada kırmızı bir tabure, bir gitar,  bazı objeler ve kıyafetlerle dağınıklık yaratan bir zemin… Her ne kadar ilk gördüğümüzde bir anlam veremesek de hepsinin intihar yolculuğunda bir işlevi var. Bu durumda, sahne tasarımını yapan prodüksiyon ekibinin ve ışık tasarımını üstlenen Erkan Kalkan’ın emeğini belirtmeden olmaz.

 1000 Nihayet Bitti, sezona iyi oyunlarla devam etmek ve Emre Kınay’ın başarılı performansına bir kez daha emin olmak üzere Duru Tiyatro’da alkışlarınız bekliyor. Şimdiden iyi seyirler!

ek

Fotoğraflar: Duru Tiyatro

SİZ NE DÜŞÜNÜYORSUNUZ? YORUM YAZIN

MAGGER NEWSLETTER'A ÜYE OLUN

x

Newsletter'a üye olmadınız mı?