Yolda olmanın kendine has bir büyüsü vardır; insanlar, tatlar, manzaralar değiştikçe düşünceler de şekil değiştirir. İşte tam da bu yüzden eşim Tuna ile özellikle yurt dışı gezilerimizde, gittiğimiz bir şehirle yetinmeyip trenle ya da arabayla yakınlardaki başka bir şehre veya bölgeye geçmeden döndüğümüz çok nadirdir. Yorulmak, valiz açıp kapamak, yeni bir otele –kısa süreliğine de olsa– yeniden check-in yapmak hiç gözümde büyümez. Bu molalar, yolculuğa derinlik katar, hikâyemize yeni bir bölüm ekler, ruhumuzu tazeler.

Bu konuda Tuna’nın zaman zaman kibarca şikayetçi olduğunu da ekleyeyim:)

Yolda olmak kadar, yoldan spontan bir şekilde sapmak da oldukça heyecan verir bana. Bazen küçük bir sapma, tüm yolculuğun en unutulmaz anına dönüşebilir. Geçtiğimiz gün, Çeşme’den Bodrum’a doğru ilerlerken böyle bir sapma yaptık ve kendimizi Bafa Gölü’nün kıyısındaki Kapıkırı Köyü’nde, Agora Pansiyon’da bulduk.

Agora’ya Gelmeden: Latmos Dağları

Ana yoldan Kapıkırı tabelasını takip ettiğimiz anda, manzara değişti. Adını bile daha önce duymadığım Latmos Dağları’nın etkileyici silueti yavaş yavaş karşımıza çıktı. Tuna hayranlıkla, “Dağlara bakar mısın?” dedi. Karşımızda neredeyse doğal olmadıklarını düşündüğümüz, heykelimsi formda kayalar vardı. Bazıları, yıllar içinde üst üste konmuş devasa taş küreler gibi, bazılarıysa rüzgârla oyulmuş kuleler gibiydi.

Agora Pansiyon’da yaptığımız sohbette öğrendiklerimi de buraya eklemek isterim: Latmos Dağları, milyonlarca yıl önce yaşanan tektonik hareketlerle deniz tabanından yükselmiş. Granit kayalar, zamanla rüzgâr ve yağmurun etkisiyle bugünkü formlarını almış. Rüzgârın sürekli aynı yönlerden esmesi, kayaların sanki özenle oyulmuş gibi görünmesine neden olmuş. Bafa Gölü’nün çekilmesiyle bölgenin doğası da şekillenmiş. Latmos, yalnızca doğasıyla değil, kaya resimleriyle de tarihin izlerini bugüne taşıyan eşsiz bir alan. Araştırmacılara göre bu bölge, eski uygarlıklardan kalma birçok tarihi katmanı barındırıyor.

Gelelim Ziyaret Sebebimize… Agora Pansiyon

Agora Pansiyon’u, Bafa Gölü etrafındaki lezzet duraklarını araştırırken keşfettim. Daha önce adını hiç duymamıştım. Kapıkırı köyünde yer alan bu küçük pansiyonun Michelin Green Star ve Bib Gourmand sahibi olduğunu öğrenince, merakla rotamızı çevirdik.

Agora, ilk bakışta salaş bir Ege pansiyonu gibi görünse de detaylara yaklaştıkça farklı bir özen ve ritim hissediliyor. Bahçedeki otların tazeliğinden, sofraya gelen her tabağın sade ama derinliğine kadar her şey doğayla uyumlu ve abartısız.

Pansiyonun mutfağı evin annesine emanet. Menü; bölgeye, mevsime ve doğaya saygı duyan bir sadelikle oluşturulmuş. Ekşi maya ekmekleri 40 yıllık mayayla, beyaz ve tam buğday unlarından günlük hazırlanıyor. Sofradaki tüm ürünler bahçeden veya yakınlardaki tarlalardan toplanıyor.

Menü sade ve net; seçim yapmak kolay. Biz neler mi söyledik? Taze yapraklarla sarılmış incecik dolmalar, yoğun aromalı ev yoğurduyla hazırlanan şevketi bostan ve yoğurtlu kabak akşam üstü sıcağında hafif ve doyurucu birer başlangıç oldular.

Ana yemekte gelen kuzulu şevketi bostan ise, tüm yemek deneyimini bir anda derinleştirdi. Etin yumuşaklığı, otun acılığı ve sosun sıcaklığı, bu tabağı unutulmaz kıldı. Ekmeği bandıra bandıra yediğimiz bu tabak tek kelimeyle lezizdi. Yemeği “Özel Anne Tarifi” olarak sundukları Karpuz Tatlısı ile noktaladık. Süzme yoğurt ve cevizle sunulan bu tatlı, tam anlamıyla “anne evindeyim” hissi verdi.

Ama asıl dikkat çekici nokta şu: Bu sofrayı anlamlı kılan, sözde değil özde sürdürülebilirlik anlayışı. İstanbul’da bir “fine dining” restoran değil, Bafa Gölü kıyısındaki mütevazı bir köy restoranı olarak Michelin yıldızı almayı başaran Agora Pansiyon’u yürekten kutlamak gerek. Kendi ritmini bozmadan, bulunduğu yere ve doğasına sadık kalarak ulaştığı bu seviye, gerçekten ilham verici.

Size tavsiyem: Eğer yolunuz Ege’ye düşerse, “yol uzayacak” diye endişelenmeyin. Akışına bırakıp yoldan sapın. Latmos Dağları’nı görün, Agora’da yemek yiyin. Pişman olmayacaksınız.