Anti-Optimizasyon Çağı: İnsanı Önceleyen Wellness

Uzun süredir wellness dünyasının en belirgin görevi, kendini optimize etmek. Uykunu takip et, adımlarını say, aralıklı oruç yap, mükemmel sabah rutinini bul; gerçekten uygulayabilmek için daha erken uyan… Bir noktada “kendine iyi bakmak”, sanki üzerinden not aldığımız, zahmetli bir insan deneyi yürütüyormuşuz gibi hissettirmeye başlıyor.

İnsanı önceleyen wellness, kendisini haklı çıkarmak zorunda olmayan deneyimlere yer açmakla ilgili. Temponuzu kontrol etmeden çıktığınız yürüyüş, telefonları başka bir odada bıraktığınız akşam yemeği, arabada “guilty pleasure” şarkılarınızı söylemek, mutfağınızda dans etmek, yalnızca canınız istediği için karmaşık bir yemek hazırlamak… Bu wellness anlayışını farklı kılan, bir etkinliğin değerli sayılması için ölçülebilir bir sonuç üretmesinin gerekmemesi.