Hamlet Teknolojiyle Buluşursa: Köprü Niteliğinde Bir Oyun

Evgeny Mironov’un başarısına değinmeden önce Carl Fillion’un ellerinden çıkmış olduğunu öğrendiğim sahne tasarımından bahsetmeliyim çünkü şu ana kadar gördüğüm en iyi sahne tasarımlarından biriydi. Daha oyun başlamamıştı, salona girdiğimde sahnenin ortasında yer alan küp formunda bir cisim karşıladı beni. Oyunun üzeri ışıl ışıl olan bu küpün içinde sahneye konacağını önceden okuduğum için biliyordum ama bilmeyen için eminim büyük bir şok olmuştur oyuncuları küpün içinde görmek. Üç tarafı açık ve tam anlamıyla boşluğa konumlandırılmış bir küpten bahsediyorum. Video mapping’in tüm özellikleri kullanılmış; her sahnede ayrı ve yepyeni bir dekora bürünüyor kübün içerisi. Yalnızca oyuncunun başarısı değil, küp üzerinde gidip gelen görüntüler de büyülüyor sizi.

Oyunun Rusça olması en ufak bir negatif etki yaratmadı bende; hem sahnenin iki yanında yer alan büyük Türkçe üstyazılar, hem de oyuncunun duyguyu aktarış biçimi o kadar başarılıydı ki! Evgeny Mironoc tam 11 Hamlet karakterini tek başına canlandırdı sahnede kaldığı iki saat boyunca. Ve her birinde bambaşka bir enerjide olduğunu, bambaşka bir ruh haline büründüğüne şahit olmak hayranlık uyandırıcıydı. Öyle bir ustalıkla nefes verdi ki karakterlere, bir dakika bile sahneden gözümü ayırıp başka düşüncelere dalmadım. Bazen olur çünkü bilirsiniz; kitap okurken, bir oyundayken, film izlerken veya herhangi bir aktivitede kendinizi düşüncelere dalmış bir halde bulursunuz. İstemsiz gerçekleşir. Mironov, bu istemsiz düşüncelerin avcısıydı adeta o akşam; daha izleyicinin aklında belirmeden yakalıyordu ve izin vermiyordu gün ışığına çıkmasına hiçbirinin.

Kısacası, oyuna bayıldım! Teknolojiyi kullanma biçimi başta olmak üzere her şeyiyle yenilikçi tiyatronun  mükemmel bir yorumu niteliğindeydi, iyi ki izlemişim.

Instagram: @istanbultiyatrofestivali

Oyunla ilgili detaylı bilgi için tıklayın.

İlginizi çekebilir: Eda Geven’den Bir Baba Hamlet