Hayatımızın bir parçası olmaya başladığı andan beri bilgisayarlar her an tartışmaya açık bir konu olarak bir şekilde bugüne ulaştılar. İlk başlarda her yeni icatta olduğu gibi bilgisayarın da ekranına baktığında insanların zihni çeşitli spekülasyonlar, senaryolar, beklentiler ve belki hayallerle doluydu ve internetin de olaya dahil oluşuyla dünya artık hiçbir zaman eskisi gibi bir yer olmayacaktı… Bugün herkes bilgisayarların hayatımızın hangi alanlarında nasıl rol oynadığını, bize neleri verip bizden neleri aldığını zaten yıllardır konuşuyorken, 1999 Avustralya doğumlu müzik yapımcısı Ninajirachi kendi bilgisayarıyla olan ilişkisini biraz abartıyor ve ona olan aşkını dünyaya haykırıyor.

Ağustos 2025’te çıkan çıkış albümü ‘I Love My Computer’  bizlere hem geleceğin müziğini hem de sanal dünyanın geçmişini hatırlatan bir hikâyeyi anlatıyor.

Hyperpop türüne fazlasıyla yakışan albüm yalnızca sound’larıyla değil, şarkı isimleriyle, sözleriyle, albüm kapağıyla ve müzik videolarıyla bilgisayarınızı, eski mp3 çalarınızı, bir reels videosundan bulduğunuz ve sadece sizin bildiğinizi düşündüğünüz o şarkıyı, yalnızca flörtünüz görsün diye paylaştığınız selfie ve eklemek için dakikalarca düşündüğünüz şarkıyı ve kısacası tüm sanal dünyayı adeta fetiş seviyesinde romantize ediyor.

Sanal Dünyanın Çekirdeği: Yatak Odası

Ufak bir şehirde, kendi yatak odasında yalnızca bilgisayarını kullanarak yaptığını ifade ettiği bu albümde Nina, Z kuşağının internet sayesinde tüm dünyada ve ülkemizde de çok daha fazla aşinalık kazandığı rave, trance, electro, bass ve hyperpop gibi vuruşları en yüksek volümden sergiliyor. Şarkıların birkaçını da oldukça özenli bir şekilde düzenlenmiş, izlediğinizde geçmişe gidebileceğiniz, gidip geri dönmek istemeyeceğiniz retro-futurist videolarla buluşturuyor. 

Tek amacının elektronik ve sanal dünyayı romantize etmek olmadığını gösterdiği ‘Infohazard’ adlı parçasında ise on yıllardır internet ortamında her birimizin bir şekilde maruz kaldığı rahatsız edici manzaralara, çocukken veya yetişkinken travmatik olabilecek karanlık koridorlara, girilmesi tehlikeli olan odalara da dikkat çekiyor. Bazen görmek istemediğimiz, hassas içerik etiketine rağmen “İçeriği gör”e tıkladığımız anların anısını 148 BPM’lik bir 2025 Rave Anthem’a dönüştürüyor ve alışık olmadığımız tarzda bir müzik video ile bizleri dansa çağırıyor.

Tüm elektronik müzik dinleyicilerine, hyperpop takipçilerine ve bilgisayarıyla aşk yaşayanlara bu dansta dikkat etmemiz gerektiğini hatırlatıyor ve herkesi ait olduğu kuşağı bu kadar iyi bir analiz ile hikayeleştiren Ninajirachi deneyimine davet ediyorum. “I Love My Computer” şu anda tüm dijital ortamlarda! 

Kapak Fotoğrafı: NMW

İlginizi çekebilir: Ali Berk Perçiner’den Elektronik Müzik Üretimi Üzerine