Bilinen Bir Hikayeye Özgün Yorum: Nosferatu Film İncelemesi

Robert Eggers’ın yönettiği Nosferatu, önceki versiyonlarının üstüne tuğlalar inşa ederek bilindik vampir anlatılarının hala özgün bir yorumla tekrardan anlatılabileceğini gösteriyor. Güçlü sinematografisi ve sarsıcı ses miksajıyla seyirciyi diken üstünde tutup Hutter’lerin Orlok ile imtihanında kader birliğine sevk ediyor. Ayrıca önceki filmlere nazaran psikoseksüel unsurların epey amplifiye edildiğini söylemek de mümkün.

Tutkudan Gerçeğe Doğru
Nosferatu‘nun Eggers versiyonuna girizgah yapmadan önce ufak bir tarih turu yapmakta beis görmemek lazım. Bilindiği üzere Nosferatu, F.W. Murnau’nun 1922 yılında Bram Stoker’ın Drakula romanını izinsiz ve karakter, yer isimlerini, olay örgüsünü değiştirerek çektiği gayriresmi uyarlaması. Öyle ki, Stoker’ın varisleri Murnau’ya dava açmış ve filmin bütün kopyalarının yakılmasını buyurmuşlar. Ancak filmin birkaç kopyası günümüze kadar ulaştı ve korku ile vampir sinemalarının mihenk taşları ve kural koyucu filmleri arasındaki yerini çoktan almış oldu.














