Frida
Sezonun modern dans açısından hayal kırıklığı repertuvarda olduğunu gördüğüm andan itibaren merak ettiğim Frida oldu. İnanılmaz derecede renkli bir dünya ve büyük bir prodüksiyon vardı sahnede. Dansçılar, koreografi, orkestra müthişti. Fakat anlatım açısından bakıldığında sahnede görülenin karman çorman bir Frida olduğuydu. Hikâyenin çok kapsamlı olması, Frida’nın neredeyse yaşadığı her anın gösterilmeye çalışılması eseri olumsuz etkilemiş. Ayrıca Yanlışların Şuçu’nda denk geldiğim ve hoşuma gitmeyen replik kullanımı bu eserde olgun Frida karakteriyle sürekli karşıma çıktı. Dansın gücü, bedenin hareketleri tüm acıyı, kederi, yalnızlığı, aşkı anlatabilecek güçteyken üstelik. Frida’yı yalın olarak anlatmak varken, farklı bir eser ortaya çıkartmak uğruna, dans başkalaştırılmaya çalışılmış gibi hissettim seyrederken.
Balesini izlemeye alışık olduğumuz Fındıkkıran’ın modern dans versiyonu ve Cinderella çocuklara yönelikmiş etkisi bıraktılar bende. Bir Yaz Gecesi Rüyası renkliydi ama hikaye anlatımında zayıftı. Yanlışların Şuçu ise kadına şiddeti konu almasıyla diğerlerinin arasından sıyrılan bir eserdi fakat içinde replik kullanılması beğenimin azalmasına neden oldu.