84 90 62 74 / Old Fools, daha oyun başlamadan merak uyandıran bir tiyatro deneyimi. Fuayede karşılaştığınız ayrıntılar, adındaki rakamlar ve sahne düzeni sizi daha ilk andan itibaren kendi dünyasına davet ediyor. İngiliz oyun yazarı Tristan Bernays’in kaleme aldığı metnin merkezinde Tom ve Viv var. Birbirlerine aşık olmalarıyla başlayan hikâyeleri, zamanın alıştığımız gibi akmadığı bir anlatıyla ilerliyor. Daha ilk andan itibaren zihninizde sorular beliriyor. Karakterlerin geçmişiyle bugünü arasında gidip gelirken aralarındaki ilişkinin izini sürmeye çalışıyorsunuz. Bir noktadan sonra cevapları aramayı bırakıp kendinizi hikâyenin akışına kaptırıyorsunuz. Geçmişle bugün, mutlulukla kayıp iç içe geçerken zaman, Tom ve Viv’in değişen dünyasını, ilişkilerini ve birbirlerinde bıraktıkları izleri anlamanın bir yoluna dönüşüyor.
İdil Sivritepe ve Olgu Baran Kubilay | Fotoğraf: Craft Tiyatro
Oyunu izlerken hep bir soruya dönüp durdum: Peki, bizi biz yapan ne? Birlikte yaşadığımız onca an mı, birbirimize verdiğimiz sözler mi? Sevdiğimiz birini tanımak, onun geçmişini ve kim olduğunu bilmekten mi ibaret? Old Fools, bu soruları yüksek sesle sormadan aklınıza düşüren oyunlardan. Aşkı yalnızca ilk karşılaşmanın heyecanı ya da romantik anlarla sınırlamıyor; zamanın bir ilişkiyi nasıl şekillendirdiğini düşündürüyor. Ve bunu yaparken seyirciye ne hissetmesi gerektiğini söylemiyor.
Bunları Da Okuyun
Oyunun en güçlü yanı şüphesiz oyunculuklar. Old Fools’un etkisini büyük ölçüde İdil Sivritepe ve Olgu Baran Kubilay’ın performanslarına borçlu olduğunu düşünüyorum. Zamanın ileri geri sıçradığı bu anlatıda sahneler bazen tek bir jestle, bazen bir ayak sesiyle birbirine bağlanıyor. Sivritepe ve Kubilay, beden dilleri ve küçük oyunculuk nüanslarıyla geçişleri öylesine doğal kılıyor ki karmaşıklaşmaya açık bu yapı, seyirci için berrak bir anlatıya dönüşüyor. Olgu Baran Kubilay, Tom’u öyle bir incelikle oynuyor ki karakterin hayatının hangi döneminde olduğunu anlamak için hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymuyoruz. Bir bakış, bir duruş ya da sesindeki küçük bir değişim yetiyor. İdil Sivritepe’nin performansı ise ayrı bir alkışı hak ediyor. Yalnızca Viv’i değil, Tom’un hayatına dokunan başka kadınları da canlandırıyor ve bu geçişleri göz açıp kapayıncaya kadar yapıyor. Birden fazla karakteri bu kadar kısa geçişlerle inandırıcı kılmak, ciddi bir oyunculuk ustalığı gerektiriyor. İkilinin sahnedeki uyumu da tesadüf değil. 2023’ten bu yana 130’u aşkın temsilde birlikte sahneye çıkan oyuncular, Tom ve Viv’i oynamaktan çok yaşıyor gibiler. Onları izlerken bir oyuna tanıklık ettiğinizi unutup iki insanın hayatına ortak oluyorsunuz.
Old Fools, yurt dışından uyarlama bir metin. Oyun aslında ilk kez 2018’de Londra’daki Southwark Playhouse’ta seyirciyle buluştu. Sharon Burrell’ın yönettiği yapımda Tom’u Mark Arends, Viv’i Frances Grey canlandırdı. Yapım, Off West End Awards’ta En İyi Yeni Oyun, En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Kadın Oyuncu ve En İyi Yönetmen dallarında aday gösterildi. Türkiye’de 2023’ten bu yana Craft Tiyatro yorumuyla seyirciyle buluşan oyunu Çağ Çalışkur yönetiyor. Çalışkur, 2018–2019 sezonunda Fotoğraf 51 ile Afife Tiyatro Ödülleri’nde Yılın En Başarılı Yönetmeni seçildi. Türkiye’deki yapım ise 2023–2024 sezonu XXIV. Direklerarası Seyirci Ödülleri’nde Küçük Salon Prodüksiyon ödülünü kazandı. Oyun, 2024’te Milano’daki Teatro Filodrammatici’de Silvio Peroni yönetiminde de sahnelendi.
Old Fools | Fotoğraf: Teatro Filodrammatici 2024
Oyunun sahneleme tercihi de deneyimin önemli bir parçası. Sahne düzeni, seyirciyle kurulan ilişkiyi değiştiriyor. Bazı anlarda sahneyi takip etmek için arkanıza dönmeniz bile gerekebiliyor. Bu nedenle salondaki konumunuz, oyunu nasıl izlediğinizi doğrudan etkiliyor. Bilet alırken bunu göz önünde bulundurmakta fayda var; benim izlenimim, arka sıralardan sahnenin daha bütünlüklü göründüğü yönünde. Fuayede beklerken yaşananlar da oyunun dünyasına açılan küçük bir kapı niteliğinde. Bu ayrıntılarla başlayan deneyim, sahne düzeniyle devam ediyor. Nerede oturduğunuz ve sahneyi hangi açıdan gördüğünüz, hikâyeyle kurduğunuz ilişkiyi de etkiliyor.
Salondan ayrılırken şaşkın ve biraz da yorgundum. Oyun, paylaştıklarımızın ilişkilerimizin görünmez bağlarını nasıl oluşturduğunu düşündürdü bana. Bir şakanın, yıllar önce yaşanan bir tartışmanın, birlikte büyütülen bir çocuğun ortak bir hayatın izlerini nasıl taşıdığını derinden hissettirdi.
Old Fools | Fotoğraf: Craft Studio
O zaman ben de size bir soru sorayım: İki insanı birbirine bağlayan şey zamanla değiştiğinde geriye ne kalır? 84 90 62 74 / Old Fools, bu soruya kesin bir yanıt vermiyor. Bunun yerine, birlikte yaşadığımız zamanın değerini, henüz içindeyken ne kadar fark ettiğimizi düşünmeye davet ediyor.
