Avustralya’da bulunan ve 1900 yılından kalma Puffing Billy Train ile bir günlük en ilginç deneyim. Dünyada başka bir ülkede bulunmayan, hem doğanın bağrından akarak geçtiğimiz hem de vagonlardan ayaklarımızı sallayarak ferah bir seyahatte bulunduğumuz tren yolculuğu. Sonunda huzur dolu bir göl, doğal piknik alanı ve bir müzeye kavuşmak. Hazırsak Melbourne’den bir saat uzaklıkta bulunan trene ulaşmak ve yeni bir deneyim yaşamak için yola çıkalım.

maxresdefault-136
About Puffing Billy Fotoğraf: Australia’s Premier Steam Railway

Rutin bir tatil programına eklenmesi ve kesin yapılması gereken bir etkinliği gerçekleştirmek için plan yapılmıştı. Geceden sandviçler, kahveler ve rota hakkında her şey hazırlandı. Rüzgârı, manzarayı ve arkadaşlarla yaşanacak unutulmayacak anların her zerresini tatmak için şehir merkezinden erkenden yola çıktık.

Puffing Billy treni için yola koyulduk. Dünyanın her yerinden insanların yapmak istediği, benim ise hakkında pek bilgim olmayan bir deneyimdi bu. İşin özünde; 1900 yılında açılan ve zamanında işçilik, taşımacılık amacıyla kullanılan bu trenle doğanın içinden geçmek ve keyifli anlar yaşamak için planlar yapılmıştı. Bu tren, Avustralya’nın Melbourne şehrinde bulunuyor ve şehir merkezine trenle yaklaşık bir saat uzaklıkta. Ek bir tren aktarmasıyla ulaşılabiliyor.

6807dcf58b1b9_sized
Puffin Billy Bridge | Fotoğraf: Red Ballon

İlk kullandığımız tren, klasik şehirler arası yolculuk içinken; ikincisi, 1900’lü yıllardan kalma kara trenlerden biriydi. Rotamız Belgrave → Lakeside → Gembrook şeklinde ilerliyordu. Yaklaşık bir saat süren bu yolculuk boyunca devasa orman alanlarının, köprülerin, yaşam alanlarının ve mistik evlerin arasından geçtik. Tabii bu sırada ayaklarımızı trenin açık camından aşağı sarkıtıp demirlere tutunurken, sanki ruhumuz da uçuşarak bizimle seyahat ediyordu. Bu tren ilk olarak; 1900 yılında Dandenong Ranges bölgesindeki ormanlardan kesilen keresteyi taşımak, çiftçilerin meyve, sebze ve tarım ürünlerini Melbourne’e ulaştırmak, bölgedeki ünlü Nobelius fidanlığı ve meyve bahçelerinin ürünlerini taşımak ve insanları dağ köylerinden şehre götürüp getirmek için kullanılıyordu.

image-393
Puffin Billy | Fotoğraf: Puffin Billy Railway

Zamanla araba kullanımı arttı, yollar gelişti, kamyonlar yük taşımaya başladı. Tren uzun süredir zarar ediyordu ve 1952-53 yıllarında ciddi kayıplar yaşadı. Bu sebeple görevini tamamlamış gibi görünüyordu. Ancak hayat bazen sürprizlerle dolu… Bu trenin hikâyesi de tam olarak böyle oldu. Yaşanmışlıklar, bu yola farklı bir anlam ve belki de bir saygı duruşu kattı. Ne de olsa yıllarca insanlar bu yoldan ekmek yedi, doydu, hayatlarını sürdürdü. Sonra halk sahip çıktı ve gönüllüler sayesinde 1962 yılında yeniden açıldı. Şimdi ise Melbourne’un en ünlü nostaljik turistik trenlerinden biri hâline geldi.

6b
Puffin Billy Kondiktör | Fotoğraf: Time Out

Hatta trenin varış noktası da halk için bir tatil, hafta sonu ve piknik alanı hâline gelmiş durumda. Son durakta çok güzel kafeler, yürüyüş yolları, bir müze (tarihi trenleri ve doğaya ait tablolar içeriyor) ve büyük bir göl bulunuyor. Gölün yanında bir havuz yapılmış; insanlar aileleriyle vakit geçiriyor. Ben ise arkadaşlarımla gezip bol bol yürüdüm. Doğa, bitkiler, böcekler ve kuşlar… Hepsi korunmuş gibiydi. Keyfi ve iç sıcaklığı çok başkaydı.

images-1-38
Puffin Billy Railway | Fotoğraf: The Journey

Yaptığımız hazırlık da tam bir piknik havasındaydı ve çok güzeldi. Tren tamamen doluydu ve sürekli bu şekildeymiş; bu yüzden çok önceden bilet almak gerekiyor. Biz biletimizi bir ay önceden almıştık. Tesadüf ki dil okulundan bir arkadaşımla aynı vagona denk geldik. “Dünya ne kadar küçük,” demeden duramadım. Aslında dünyanın son noktasında olsak bile yaşamın her yerinde tesadüfler, insanlar ve hissedilecek şeyler var. Her şey layığıyla yaşanmayı bekliyor; sadece bakış açıları değişebiliyor.

md31959965217
The Puffin Billy Railway 1900-1953 | Fotoğraf: The Little Train

Belki Türkiye’de de böyle nice yerler olabilir. Ben Samsun’dan Tekirdağ’a gitmek için 24 saat süren tren yolculuğu yapmış, birçok tren değiştirmiştim. Bizde de Doğu Ekspresi var ama hiç bilet alamadım. Ülkemizde böylesine güzel değerler varken, onları işlevsiz hâle getiren ellere karşı içimde acı bir sızı oluşuyor. Umarım bir gün hak ettiği değeri görür.

Hayatın keyfini salın ruhunuza… Sonra derin bir nefes alın; ilaç gibi gelecektir.

Kapak Fotoğrafı: Puffing Billy Railway

İlginizi çekebilir: Gürkan Sonat’tan Karadeniz’de Tren Yolculuğu