Haberler

Her Aralık ayında moda, tasarım ve iç mimarlık dünyası aynı sorunun yanıtını bekler: Pantone bu yıl ne seçti? 1999’dan bu yana her yıl bir renk belirleyen Pantone Color Institute’ün tercihi o yılın ruhuna, kolektif ihtiyacına ve kültürel kırılma noktasına dair küresel ölçekte okunmuş sinyaller veriyor.

2023’te Viva Magenta’nın gürültüsü, 2024’te Peach Fuzz’ın yumuşak iyimserliği, 2025’te Mocha Mousse’un sıcak ve içe kapanık tonu ve 2026 yılı için herkesi şaşırtan o renk: Cloud Dancer. Renkleri yalnızca bir tasarım dili olmaktan çıkarıp günlük yaşamın vazgeçilmez bir parçasına dönüştürmeye devam eden Pantone by Copenhagen Design da Pantone’dan ilham alan porselen kahve fincanları, termoslar, mumluklar ve planlayıcılar ile yaz sezonunda Türkiye’de tasarım, kahve ve yaşam kültürünü bir araya getiriyor. Minimal tasarım anlayışıyla üretilen koleksiyonlar; estetik, fonksiyonellik ve renk psikolojisini bir araya getirirken, özellikle kahve kültürü ve yaşam alanlarında dikkat çekici bir deneyim yaratıyor. Panto markasının Türkiye’ye getirdiği Pantone ürünleri; konsept mağazalar, tasarım mağazaları, zincir mağazalar, müze mağazaları, kafeler ve seçili yaşam alanlarında bulunabiliyor.

Lüks moda dünyasının zanaatkarlığa olan ilgisi yeni değil. Özellikle son yıllarda büyük evlerin atölye kültürüne, el emeğine ve geleneksel tekniklere yaptığı vurgu hem bir pazarlama stratejisi hem de gerçek bir estetik tutum olarak okunuyor. LOEWE bu eğilimin en tutarlı temsilcilerinden biri; 2016’dan bu yana her yıl düzenlediği Craft Prize ile zanaat dünyasının en sıra dışı isimlerini gün yüzüne çıkarıyor.

Bu yılki tören Mayıs ayında Singapur Ulusal Galerisi’nde gerçekleşti ve 133 ülkeden 5.100 başvuru arasından sıyrılan Güney Koreli seramikçi Jongjin Park, 50.000 Euro değerindeki ödülün sahibi oldu. Kazanan eser “Strata of Illusion”, ilk bakışta çökmekte olan yamuk döşemeli bir koltuk izlenimi veriyor. Daha yakından bakıldığında çakışmış gazete yığınını andırıyor. Oysa ikisi de doğru değil; söz konusu olan 50 santimetreyi geçmeyen kusursuz bir seramik heykel. Park, doku kâğıdı yapraklarını porselen sıvısına batırıyor, bin kata varan katmanlar halinde üst üste yığıyor ve fırına veriyor. Isıyla kâğıt tamamen yanıp yok olurken porselen, her katmanın, her kıvrımın, her el hareketinin izini taşıyan bir forma dönüşüyor. Ortaya çıkan yüzey jeolojik bir kesit gibi okunuyor: Soluk mavi, mercan kırmızısı, tebeşir sarısı, yosun yeşili renklerin sırtlar ve çukurlar halinde biriktiği katmanlı bir mineralizasyon.

Jüri tarafından “seramiğin ne olabileceğine dair beklentileri alt üst etme kapasitesi”ni gerekçe gösterilerek oy birliğiyle seçilen eser, zanaat ile çağdaş sanatın sınırının nerede bittiği sorusunu sormaya devam edeceğimizin de bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Mekânların ciddiyetini kıran, eğlenceli ve oyunbaz bir yaklaşım düşünün: ‘Playful Cartoonification.‘ Çizgi film sahnelerinden ilham alan bu estetik; kalın konturlu mobilyalar, abartılı formlar ve canlı renklerle evleri sıradanlığın ötesine taşıyor.

Yumuşak hatlara sahip mobilyalar, abartılı boyutlarda koltuklar, el çizimi efektini andıran kontur detayları ya da pop-art’tan ilham alan tablolar “cartoonification” estetiğinin başlıca unsurları arasında. Tasarımlar, sanki bir animasyon sahnesinden kopup gelmiş gibi görünürken; kullanıcıya sıradan mekânlarda bile oyunbaz ve yaratıcı bir deneyim yaşatıyor. Dekorasyon seçimlerinde bu trend, nötr tonların hâkimiyetine alternatif olarak canlı ve kontrast renkleri öne çıkarıyor. Sarı, pembe, kobalt mavisi ya da neon yeşil gibi cesur tonlar, duvar boyasından halıya, sehpadan mutfak gereçlerine kadar uzanıyor. Konturlu mobilya kenarları veya çizgi film efektine sahip aksesuarlar, mekânın mizahi ve ironik bir dille konuşmasını sağlıyor. Playful Cartoonification, yalnızca estetik değil, aynı zamanda bir kaçış imkânı da sunuyor. Stresli bir günün ardından eve geldiğinizde, gözünüzün önünde beliren bu “çizgi sahne” atmosferi, mekânı bir tür oyun alanına dönüştürüyor. Böylece evler yalnızca işlevsel değil, aynı zamanda hayal gücünü besleyen, ruhu gençleştiren alanlara dönüşüyor.

Livingetc’nin 2025 trend raporlarında öne çıkan ‘Drawn-on Decor‘ yaklaşımı, mobilyadan duvarlara, seramikten aydınlatmalara kadar her yüzeye elle çizilmiş desenlerin uygulanması anlamına geliyor. El çizimlerinin bu şekilde öne çıkışı teknolojiyle hızla dijitalleşen dünyada, kültür ve sanat alanında gözle görülür bir karşıt hareketin altını çiziyor.

Dijital baskıların pürüzsüz estetiğine tepki olarak doğan bu trend, kusurlu ama karakterli çizgilerle mekânlara insani bir dokunuş katıyor. Elle çizilen dekorun cazibesi, yalnızca estetikte değil; aynı zamanda duygusal bağda yatıyor. İzleyici ya da kullanıcı, bir sanatçının ya da zanaatkârın elinden çıkan çizimle doğrudan bir temas kurabiliyor. Bu da son dönemde sıkça konuşulan “anti-AI” eğiliminin iç mekân tasarımındaki yansıması olarak görülüyor. Yapay zekâ üretimlerinin homojenleşen dünyasında, el emeğinin benzersizliği yeniden değer kazanıyor. Bu trendi öne çıkaran unsurlardan biri de kişiselleştirme. Tüketiciler artık mekânlarında standart değil, kendilerine özel işaretler görmek istiyor. Basit bir masa üzerine çizilmiş motif, sıradan bir eşyayı tekil ve hikâye taşıyan bir objeye dönüştürebiliyor. Bu akım aynı zamanda gündelik objelerin sanatsallaşması anlamına da geliyor. Bir sandalye, bir duvar lambası ya da seramik vazo artık yalnızca işlevsel değil; üzerinde taşıdığı çizgilerle bir ifade alanı olarak görülüyor.