Melisa Kesmez, Çiçeklenmeler’de şöyle demiş: “Bu insanlar bana verilmemişti, ben onlara doğmamıştım. Onları yeryüzünde arayıp bulmam gerekmişti. Onlara doğru yürümem ve yanlarına varıp çemberlerine katılmam gerekmişti. Kabilemi bulmuştum. Öyle hissediyordum. Aile sanıldığı kadar tesadüfi bir şey değildi, kuradan çıkmıyordu, onu bulman veyahut oturup kendi ellerinle yapman gerekiyordu.” Ben kendi ellerimle yapmak için bir adım attım, çağrıyı duyanlar toplaştı. Bu yazıda sizi Home for Soul ile tanıştırmanın ötesinde, samimi bir davet sunmak istiyorum.

Benden bir şey olmamın beklenmediği bir topluluğun parçası olmayı hayal ettim hep. Sesimle olduğu kadar sessizliğimle de var olabileceğim. Beni hakkımda kabul edilmiş  [“İrem böyledir, İrem şöyle bir insandır” gibi] keskin yargılara hapsetmeyen, her gün içimden yeni benler doğurmamı destekleyen. Böylece yeni şeyler denemekten korkmadığım, özgürce yeni benleri keşfedebildiğim, ortaya koyabildiğim. Hep gülümsemek zorunda hissetmediğim ya da hep pozitif kalmaya çabalamadığım. Karanlıklarımı da paylaşabildiğim; beni anlamaya gönlü olan insanlar tarafından duyulduğumu, görüldüğümü hissettiğim. 

Aynı zamanda beraber öğrendiğim, büyüdüğüm. Her birimizin yaşanmışlıklarından edindiği heybeyi ortak bir havuza cömertçe döktüğü, susadıkça oradan beraber su içtiğimiz. Sevinçlerimizi kutladığımız ve sıkışık zamanlarda el, omuz olduğumuz. Hem sahici bir destekle sarıp sarmalanmanın, hem de desteğimi sunabilmenin keyfini hissedebildiğim. Ortak ilgi alanlarında buluşup heyecanlarımızı paylaştığımız. 

“İnsan hayal ettiği dünyayı inşa edebilmek için önce onun eksikliğini hissetmeli” derler. Ben böyle bir topluluğun eksikliğini uzun zaman hissettim. Sahici, anlamlı bağların eksikliğini. Sadece topluluğumla değil üstelik, kendimle de. İstiyordum ki bir yolda olayım, bir yolda olduğumu bileyim. Bu yolda elimden güvenebileceğim çalışmalar tutsun, onlara zaman ayırayım, kendime adım adım biraz daha yaklaşayım. Güvende hissederek. Kendi ritmimde. 

Kendimle ve hayal ettiğim toplulukla hemhal olma ihtiyacım, Home for Soul’u doğurdu içimden. Home for Soul, “ruh için bir ev, ruhun evi” gibi anlamlar taşıyor. Tam da niyetini ifade ediyor: ruhumuzun ev diyebileceği, ait hissedebileceği bir yer olma niyetini. 

Nasıl bir yer Home for Soul?

Home for Soul online bir alan. Zengin bir arşive sahip: Meditasyondan beden farkındalığına, nefesten yaratıcı ifadeye pek çok iyi oluş alanında bilimsel destekli ve travma duyarlı pratikler sunuyor. Acelesiz, kendi ritmini destekleyen. Dilediğin an, dilediğin yerden erişebileceğin ve ihtiyaç duyduğunda gerçekten elinden tutabilecek pratikler.

Bir de topluluğa adanmış alanları var Home for Soul’un. Bir tanesi topluluk sayfaları. Instagram gibi herkesin içinden geldiği gibi paylaşımlar yapabildiği sayfalar. En sevdiklerimden biri ‘Altı Çizili’ sayfası. Okuduğumuzda bizde bir karşılığı olan, altını çizdiğimiz yerleri paylaşıyoruz, üzerlerine sohbetler ediyoruz. Yazıyla paylaşarak, birbirimizin yazdıklarını okuyarak kurduğumuz bu bağ, her hafta iki üç kez bir araya geldiğimiz online  buluşmalarda da devam ediyor, derinleşiyor. Bazen sadece sohbet muhabbete buluşuyoruz, bazen beraber meditasyona oturuyoruz, bazen içimizi döktüğümüz çemberler açıyoruz. Sık sık değerli konuklar eşlik ediyor bize ve onların katılımıyla farklı konularda atölyeler gerçekleştiriyoruz.

Geçtiğimiz aylarda Bollywood Dans Atölyesi’nde birlikte coştuk, güldük, bolca ter attık mesela. Birkaç gün önce Sezgisel Resim Atölyesi’nde, ruhumuzu okşayan müzikler eşliğinde boyalarla, fırçalarla hemhal olduk. Bir akşam, Koç Üniversitesi’nden değerli hocam Prof. Dr. Ayşe Bilge Selçuk ziyaret etti bizi ve ‘psikolojik sağlamlık’ üzerine konuştuk. Yine geçenlerde, yazar Yelina Tayfur’u ağırladık, yazma eylemi üzerine sohbetleştik. Bugüne kadar zihnimizi açan, ruhumuzu besleyen onca alanda buluştuk. Nicesi yakında. 

Kitap Kulübü & Mektup Arkadaşlığı

Bir kitap kulübümüz de var! Her ay bir kitap okuyoruz, okuyacağımız kitapları beraber seçiyoruz. Bir keresinde, bir kitap kulübü üyemiz “Biz bir kitap kulübünden fazlasıyız” demişti. Gerçekten öyle. Sadece kitap arkadaşı değil, birbirimizin yol arkadaşı oluyoruz. Kitaplar vesile oluyor, asıl buluşma noktamız hep insan olmak.

Ah bir de, hiçbir şeye zamanımız olmayan bu hızlı çağda, uzun uzun mektuplaşıyoruz biz. Mektup arkadaşıyız aynı zamanda. Ben her ay sesli mektuplar gönderiyorum topluluğumuza, dileyen yanıtlıyor mektuplaşıyoruz; dileyen sadece okuyor. Hepsi tamam. Hepsine yer var. Burada gerçekten bizden, birbirimizden bir şey beklenmiyor. 

İşte böyle. Home for Soul diye bir ev var bir yerlerde, gönlüne yakın gelen herkese ev, yuva olma niyeti taşıyan. Güzel insanlar var içinde. Yeni yol arkadaşlarına kalbi açık, tanımaya ve tanışmaya samimi bir merak ve heyecan duyan.

Kendi kendinin elinden tutabilmeni güvenilir araçlarla, pratiklerle destekleyen, bir başkasının temasına ihtiyaç duyduğunda sahici yol arkadaşlıklarıyla hayatını güzelleştiren. En önemlisi, bunların hepsi için güvenli bir alan sunan bir yer.

Evde Görüşmek Dileğiyle!

Davetim budur efendim. Evin kapısını açıp, başınızı uzatıp içeri şöyle bir bakmak isterseniz, biz sizi evde bekliyoruz. Buraya Home for Soul’un linkini iliştiriyorum ve bu yazıyı okumak için ayırdığınız zamana, sunduğunuz dikkate tüm kalbimle teşekkür ediyorum. 

Evde görüşmek dileğiyle!

Kapak Fotoğrafı: İrem Bali

İlginizi çekebilir: Esra Yazıcıoğlu’ndan Nazlı Gürlek Hodder ile Şifalanma Üzerine