North Carolina çıkışlı Wednesday, Türkiye’deki ilk konserini 17 Ağustos’ta Blind’da verecek. Grup, 2025’te yayımladığı altıncı albümü Bleeds’in ardından İstanbul’a geliyor. Karly Hartzman’ın Rat Saw God’un “ruhsal devamı” olarak tanımladığı albüm, Wednesday’in yıllar içinde oluşturduğu country, shoegaze ve noise rock’ı bir araya getiren sesini şimdiye kadarki en belirgin hâline taşıyor.

Asheville’den “Wednesday Creek Rock” a

Wednesday, 2017’de Karly Hartzman’ın tek başına kaydettiği şarkılarla başladı. Greensboro’da büyüyen ve fotoğraf eğitimi için Asheville’e taşınan Hartzman, ileride gruba katılacak müzisyenlerle şehrin küçük DIY çevresinde tanıştı ve zamanla grubun bugünkü sesini oluşturdu.

Wednesday’nin müziğinde country’nin hikâye anlatıcılığı, shoegaze’in bulanık gitarları ve noise rock’ın sertliği yan yana geliyor. Xandy Chelmis’in lap steel’i country’den gelen tanıdık bir ses taşırken, distorsiyonlu gitarlar bu tanıdıklığı sık sık bozuyor. Bazı şarkılar sakin ve melodik bir anlatıyla ilerliyor; bazılarıysa tekrarların ve Hartzman’ın çığlığa yaklaşan vokalinin içinde dağılıyor. Eleştirmenlerin zaman zaman “countrygaze” dediği bu karışımı Hartzman “Wednesday Creek Rock” olarak adlandırıyor. Wednesday’nin müziğindeki bu özgünlük, Karly Hartzman’ın söz yazarlığında da devam ediyor. Hafıza ve kendini dışarıda hissetme hâli grubun anlatı dünyasını şekillendiriyor.

Bir Wednesday Şarkısı Nasıl Kuruluyor?

Hartzman söz yazarken yalnızca anılarından beslenmiyor. Çevresindeki insanlardan ilham aldığını ve alışveriş merkezleri gibi kalabalık alanlarda oturup konuşmaları dinleyerek yazmayı sevdiğini söylüyor. Başkalarından duyduklarını anılarıyla birleştirip birbirinden ayrı olayları ve görüntüleri ortak bir “tona” göre bir araya getiriyor. Gerçek kişiler ve olaylar şarkılarda birbirine ekleniyor, yer değiştiriyor ve bazen kurmacayla tamamlanıyor.

Hartzman, Pitchfork’a verdiği röportajda Twin Plagues üzerinde çalışırken, geçmişiyle arasına mesafe koyabileceğini düşündüğünü anlatıyor. Ancak Rat Saw God’u hazırlarken bazı dönemlerin hiçbir zaman tam olarak kapanmadığını ve en karanlık zamanlarının hâlâ en belirgin anıları olduğunu fark ettiğini belirtiyor. Bunun en açık örneklerinden biri, “What’s So Funny”deki “Memory always twists the knife” cümlesi. 

Geçmiş, onun şarkılarında geride bırakılan bir dönemden çok, beklenmedik anlarda yeniden karşısına çıkan bir malzemeye dönüşüyor. Dahası, GQ’ya verdiği röportajda Hartzman, çevresine ve yaşadığı yere bakışının North Carolina’da Yahudi olarak büyümesinden etkilendiğini anlatıyor. Kendisini Güney’in kolay kabul gören kesminden gelen biri olarak görmediğini söyleyen Hartzman, zamanla normun dışında kalmayı, kendine özgü bakışının ve söz yazımının önemli kaynaklarından birine dönüştüğünü anlatıyor.

Bleeds: Yarım Kalan Hikâyelere Dönüş

2025’te yayımlanan Bleeds albümü de geçmişi geride bırakan bir albüm değil. Tam tersine, Wednesday daha önce anlattığı insanlara, mekânlara ve yarım kalmış hikâyelere yeniden dönüyor. Hartzma bu albümü Rat Saw God’un “ruhsal devamı” ve grubun yıllardır aradığı sesin en açık hâli olarak tanımlıyor.

Geçmişe dönüşün en belirgin hissedildiği şarkılardan biri “Townies”. Hartzman bu parçada hem kendi lise yıllarından hem de yakın bir arkadaşının yaşadıklarından ilham alıyor. Genç kadınların cinselliğinin lise dedikodularında nasıl onlara karşı kullanılabildiğini anlatırken yıllar sonra aynı insanlara ve olaylara bakmanın yarattığı öfkeyi ve bağışlama ihtimalini yan yana getiriyor.

“Gary’s II”da ise Twin Plagues’teki “Gary”den tanıdığımız eski ev sahibi geri dönüyor. Hartzman bu kez Gary’nin anlattığı bir bar kavgasını şarkıya taşıyor. Böylece önceki albümde tanıştığımız bir karakter, yıllar sonra başka bir hikâyeyle Wednesday’in dünyasına yeniden giriyor.

Üstelik bu hikâyelerin hepsi Hartzman’a ait değil. “Wound Up Here (By Holdin’ On)” rafting rehberliği yapan bir arkadaşının West Virginia’da bir dereden ceset çıkarmak zorunda kaldığı günle ilgili anlattıklarından doğmuş. Şarkının başlığındaki ifade ise Hartzman’ın arkadaşı Evan Gray’in şiir kitabından geliyor. Başkasının yaşadığı bir olay ve başka birinin yazdığı bir dize, onun şarkısında yeni bir anlatının parçalarına dönüşüyor.

Hartzman, AP’ye verdiği röportajda yaptığı işlerin çoğunda asıl amacının hatırlamak olduğunu, hikâyelerin kaybolmasını istemediğini söylüyor. Bleeds de bu nedenle yeni bir başlangıçtan çok yarım kalmış hikâyelere yeniden uğramaya benziyor. Aynı insanlar geri geliyor, eski olaylar başka bir yaştan yeniden anlatılıyor ve başkalarından duyulanlar Hartzman’ın kendi anılarına karışıyor.

Wednesday’nin 17 Ağustos’ta Blind’da vereceği Türkiye’deki ilk konserde, North Carolina’dan toplanan bütün bu sesler, insanlar ve hikâyeler bu kez İstanbul’a taşınacak. Kim bilir, belki o gece Blind’da yaşanan küçük bir an ileride bir Wednesday şarkısının parçasına dönüşecek.

Kapak Fotoğrafı: Graham Tolbert

İlginizi çekebilir: Gürkan Sonat’tan İstanbul Konserleri