Alman Sineması’nda En Sevdiklerimden: Das Boot ve Lola Rennt
Alman sinemasının adını duyurduğu ilk film 1981 yapımı Das Boot’tur. 2. Dünya savaşı sırasında bir denizaltında yaşananları gösteren film gösterildiği Amerika’da sürpriz bir gişe hasılatı yapmış ve Amerikan bir yapım olmamasına rağmen 6 dalda Oscar’a aday gösterilmiştir. Film 3 saat sürüyor ve sadece bir denizaltında geçiyor, ancak 180 dakika boyunca her sahneyi sıkılmadan ve heyecan içinde izleyebiliyorsunuz. Uyarıyorum: Das Boot’u tamamladıktan sonra gerçek dünyaya dönmeniz biraz zaman alabilir.
Asıl benim Alman sinemasıyla tanışmam – ki çoğu kişinin de izlemiş olabileceğini tahmin ediyorum – Lola Rennt ( Run Lola Run) ile olmuştur. İnsanı kader kavramını düşünmeye iten muhteşem kurgusu ve o dönemde Türk sinema izleyicisinin techno müzikle tanışmasını sağlayan rahat ve keyifli bir filmdir Lola Rennt. Filmin önemli bir özelliği ise Moritz Bleibtreu’ya ilk bu filmde rastlamamız. Bundan sonra her Alman sinemasında – Fatih Akın’ın nerdeyse bütün filmlerinde- Bleibtreu’nın karşımıza çıkacağını o zamanlar daha bilmiyorduk.
Alman Sineması Duayeni: Fatih Akın
Fatih Akın’ı bu kadar başarılı yapan en önemli unsur hem Alman kültürünü çok iyi bilmesi hem de bildiklerini filmlerine çok güzel aktarması. Alman sinemasına da duygu katma dozunu iyi ayarlayan tek yönetmen olabilir. Şuana kadar Il Solino, Duvara Karşı (Gegen Die Wand), Yaşamın Kıyısında (Auf Der Anderen Seite) ve Soul Kitchen Fatih Akın’ın izlemiş olduğum filmleri. İlk başlarda anlayamadığım bir nedenden dolayı Fatih Akın’a içim ısınmamıştı; o yüzden son 1 seneye kadar tek bir filmini izlememiştim. Her yerde Duvara Karşı ve Yaşamın Kıyısında hakkında o kadar iyi eleştirileri görünce sonunda pes ettim ve Yaşamın Kıyısında ile start’ı verdim. İyi ki de vermişim. Gerçekten başyapıt denebilecek bir film… Bütün filmlerinde olduğu gibi iki ülke arasında mekik dokumuş; Alman halkının Türklere bakış açısını, Türklerin Almanya’daki yaşamını, Türk politikasını, Alman aile yapısını hepsini içinde barındıran mükemmel bir film. Fikrimce filmde tek eleştirilecek nokta var; o da Fatih Akın’ın Nurgül Yeşilçay seçimi… Filmde genel olarak küçük bir rolü olmasına rağmen Nursel Köse benim için bu filmin başrol oyuncusudur; Köse’nin Tuncel Kurtiz’le birlikte ilk yarım saatteki performansları bile beni kendisine hayran bırakmıştı. Yaşamın Kıyısında’nın en vurucu sahnesi İstanbul’da otel odasında kızı için ağlayıp kıvranan, nefes almakta zorluk çeken Alman annenin sahnesidir. Oyunculukların gerçekten çok başarılı olduğu ve nefes kesen sahnelerle donatılmış bu filmi hepinize tavsiye ediyorum.