Flört dünyasının hızla değişen sözlüğünde her gün yeni bir terimle karşılaşıyoruz. Ancak bazı kavramlar yalnızca eğlenceli bir trend olmanın ötesine geçiyor; içinde bulunduğumuz ilişki dinamiklerinin de aynası haline geliyor. “Shreking” de tam olarak bu tür kavramlardan biri. Üstelik bu kavram; hem eğlenceli hem de düşündürücü bir şekilde, modern flört kültürünü tanımlayan yeni terimler arasında yerini almaya başladı bile.

Günümüz ilişkilerinde artık mesele yalnızca “aşkı bulmak” değil; aynı zamanda incinmemek, yaralanmamak ve kalbimizi olabildiğince koruyabilmek. Bir yandan yakınlık arzuluyoruz, diğer yandan o yakınlığın getireceği olası acıdan kaçıyoruz. İşte Shreking, tam da bu kırılgan çelişkinin tuhaf bir yansıması olarak ortaya çıkıyor: Standartları bilinçli olarak düşürmek, hatta kimi zaman daha az çekici bulduğunuz birine şans vermek. Çünkü -nedendir bilinmez- bunun sizi duygusal olarak daha güvende tutacağına inanıyorsunuz.

Adını gerçekten de Shrek animasyonundan alan bu trend, hikâyesi kadar eğlenceli görünse de aslında oldukça tartışmalı bir mantığa dayanıyor. Çünkü shreking, bir yönüyle “kalbimi kimse kıramasın” diyerek etrafına duvarlar örmenin yeni adı; diğer yönüyle ise güvenli hissetme arzusunun, gerçek bir bağ kurma ihtimalini fark ettirmeden sabote edişi. Peki, duygusal güvenlik uğruna standartlarımızdan vazgeçmek gerçekten bir koruma biçimi mi, yoksa yalnızlığın sadece daha incelikli bir versiyonu mu dersiniz?

Modern ilişkilerin yeni çelişkisi

En basit haliyle shreking’i, fiziksel olarak çekici bulmadığınız ya da toplumun güzellik standartlarına göre “daha az arzu edilir” görülen biriyle flört etmek olarak düşünebilirsiniz. Bu davranışın ardında çoğu zaman benzer bir umut yatıyor: “Belki zamanla çekici gelir” ya da “Daha az güzel ya da yakışıklı biri bana daha iyi davranır.” Yani mesele yalnızca dış görünüşten uzaklaşmak değil; aynı zamanda duygusal olarak daha az tehdit edici görülen bir güven alanı yaratma çabası da söz konusu.

Fakat tam da bu noktada ortaya çıkan çelişki dikkat çekici. Çünkü shreking, yüzeyde güzellik kalıplarına başkaldırıyor gibi dursa da aslında ilişkileri farkında olmadan bir “çekicilik hiyerarşisi” içine hapsediyor. Partner seçimini “daha az incinirim” mantığıyla yapmak, ilişkiyi daha en baştan bir eşitsizlik zeminine oturtuyor; bu da duygusal yakınlıktan çok, savunma refleksleriyle örülü bir dengeyi işaret ediyor.

İşin ironik tarafıysa şu: Shreking, yıkmayı vaat ettiği güzellik standartlarını kendi içinde yeniden üreterek hem bireysel özgüveni hem de ilişkisel samimiyeti zedeliyor. Yani aslında, kendimizi korumak için attığımız her adım, farkında olmadan o görünmez duvarları biraz daha kalınlaştırıyor.

Çünkü “daha az çekici” olanın otomatikman daha iyi bir partner olacağına inanmak, aslında ön yargıları beslemekten ve insanları indirgenmiş kalıplara hapsetmekten başka bir şey yapmıyor. Oysa toplumun estetik normlarına uymamak, kimseyi kendiliğinden daha güvenilir ya da daha nazik kılmaz. Bu yüzden shreking, çoğu zaman hayal kırıklığının, kırgınlıkların ve hatta sessiz bir pişmanlığın kapısını aralıyor.

Peki, shreking ile gerçek bağlar mümkün mü?

Yine de hikâyenin yalnızca bu yüzüyle yetinmek eksik olur. Bazı insanlar için shreking, dış görünüşün baskın etkisini kırmanın, güzelliği merkezin dışına taşımanın bir yolu haline geliyor. Yani mesele “standartları düşürmek” değil, “standartları dönüştürmek”: Çekiciliği yalnızca fiziksel görünüşte değil, kişilikte, samimiyette ve duygusal uyumda aramak. 

Eğer merak ediyorsanız, bu trendin popülerleşmesinin nedeni yalnızca Shrek ve Fiona’nın kültleşmiş hikâyesine yapılan eğlenceli bir gönderme değil; aynı zamanda modern ilişkilerde beklentilerle gerçeklik arasındaki uçurumu çarpıcı bir şekilde gözler önüne sermesi. Sosyal medyada ironik ve esprili bir dille anlatılsa da alt metinde hepimize şu soruyu fısıldıyor: Gerçekten neye değer veriyoruz? Görünüşe mi yoksa görünüşün ötesinde kurulan bağa mı?

Doğru okunduğunda shreking, ilişkilerdeki yüzeyselliğe karşı bir uyarı olabilir; yanlış anlaşıldığında ise yalnızca toksik bir flört döngüsünü besler. Düşünün: Dating uygulamalarında sağa sola kaydırırken, çoğu zaman kararlar tek bir fotoğraf üzerinden veriliyor. O tek karedeki bakış, açı ya da filtre, karşınızdaki kişiyi bir saniyede eleyip geçmenize yetiyor. Üstelik bu durum sadece uygulamalarla sınırlı değil. Arkadaş sohbetlerinde sıkça duyduğumuz “Çok yakışıklıysa kesin çapkındır” ya da “Fazla güzelse güvenilmez” gibi klişeler de aynı mantığın bir uzantısı. Shreking tam da bu kalıplaşmış yargıların arasından filizleniyor; flört dünyasının çelişkilerini görünür kılıyor ve bizi kendi ön yargılarımızla yüzleştiriyor.

Günün sonunda mesele, ‘standartları düşürmek’ değil; beklentileri yeniden tanımlamakta gizli. Çünkü gerçek bağ, dış görünüşte değil, güven, saygı ve ortak değerlerle mümkün. Trendler gelir geçer, ama aşkı belirleyen şey hep aynı kalır: Görünüşün ötesine geçebilen bağ.

Kapak Fotoğrafı: pexels.com

İlginizi çekebilir: Aslı Yirsutimur’dan Modern Aşkın “McDonalds”laştırılması